Historia projektu kurtka wełniana She's on Fire

Aktualizacja 15.09.2020

Kupiłam właśnie nową porcję wełny w naturalnych kolorach i zamierzam znów wirować moim wrzecionem Kromskiego. Z powstałego włókna będę tkać materiał na kurtkę zimową. W głowie mam już wykrój na nią. Poniżej zdjęcia wełen:

Wełna szkocka

Wełna irlandzka

Wełna południowo-amerykańska

17.09.2019 Uprzędzione 60 m. Bardzo dobrze mi się przędzie. Wełny zawierają lanolinę i są przyjemne w przędzeniu.
18.09.2019 68 m. Kręcę coraz szybciej i profesjonalnie, a chwilami bawię się w artystkę. Ciekawie spędzam czas.
20.09.2019 64 m. Razem 192 m.

Przędę i przędę. Mieszanka grubości i koloru. Jest piękna tekstura, więc kurtka będzie zapewne bardzo oryginalna.

03.11.2019 razem uprzędzione 422,1 metra.

09.11.2019 razem 724,3 m, czyli 144,86 m na 100 gram. Zupełnie nieźle jak na początkującą w sztuce przędzenia.

30.11.2019 Nowa porcja wełny - 500 g merynos południowoniemiecki w kolorze białym, który potem zafarbuję na ogniste kolory.

Miały być ogniste kolory, ale nie są. Pierwsze próby farbowania za mną, choć efekt jest odmienny od zamierzonego.

Dlatego dodatek polskiej wełny z merynosa w ostrych kolorach jest konieczny. 

Jak widać na zdjęciach, wełna jest przędzona ręcznie na wrzecionach. Jest tu około 500 m przędzy. I prawie drugie tyle w motkach w kolorach zieleni, bordowego i brudnego różu. To także polski merynos.

15.09.2020

Wypaczyłam krosno na krokbragd, dwa żywopłoty nr 8. Są za gęste, ale tak chciałam. Zbyt gęsta osnowa i gruba podwójna wełna wątkowa da mi trochę inny efekt niż przy krokbragdzie prawidłowo wypaczonym i odpowiednio dobranej przędzy. To, co uzyskuję na krośnie bardzo mi się podoba. Po paru godzinach tkania mam 120 cm materiału. Mięsisty, gruby materiał, z widoczną gdzie nie gdzie  osnową, efekt żeberkowy, to wszystko przy tej wełnie ma wygląd dość oryginalny. Widzę już w myślach fajną kurtkę na moich plecach.